Filmów osadzonych w czasach drugiej wojny światowej, podejmujących tematykę Holokaustu, było już mnóstwo, a od czasu „Listy Schindlera” Spielberga trudno już stworzyć w tej dziedzinie coś równie poruszającego i nowatorskiego (podobne wrażenie wywarł na mnie już tylko dziewiąty odcinek „Kompanii braci”, ukazujący wyzwolenie niewielkiego obozu koncentracyjnego pod Landsbergiem). Tymczasem w 2008 roku ukazała się ekranizacja [...]

Lubię filmy, które bawią się oczekiwaniami widza. Sztuka to wielce niebezpieczna, przypominająca stąpanie po kruchym lodzie, bo bardzo łatwo przedobrzyć i sprawić, że odbiorca poczuje się jakby potraktowano go środkowym palcem bądź jak naiwniak, który łyknął marketingowy szwindel. Zazwyczaj proces „urabiania” widza zaczyna się już na etapie promocji,  gdy unika się zdradzenia istotnego zwrotu fabularnego, [...]

Mechanizm analizowania filmowych zwrotów akcji ma, moim zdaniem, odwzorowanie w sposobie montowania scen, które „szukają rozwiązania”, kojarzą ze sobą wcześniej rozdzielone i wcale nieprzystające do siebie wątki. Nie są one typowymi retrospekcjami, ale raczej podróżą do wewnątrz „pamięci filmowej”. Montażysta stwarza pozory poszukiwania asocjacji i logiki.
 

Finałowa scena pojedynku Luke’a Skywalkera ze swym zaciekłym wrogiem Darthem Vaderem zasłynęła w historii kinematografii przede wszystkim niezwykłym objawieniem prawdy, jaką wyjawił Vader swojemu przeciwnikowi – własnemu synowi. To wtedy młody Skywalker dowiaduje się, że znienawidzony zbrodniarz w czarnej zbroi, który go pokonał, jest jego ojcem.