Laura jest otyła i nieatrakcyjna, do bólu przeciętna. Musi taka być – gdyby była piękna, może ktoś by ją wreszcie zauważył, wyrwał z jej samotności. Nawet mężczyźni, z którymi regularnie kopuluje co kilka dni, zdają się jej nie widzieć. Jest dla nich tylko anonimowym ciałem, pozwalającym na moment zwierzęcego odprężenia. Jedno małe mieszkanie, cztery ściany pokoju, jakieś proste sprzęty…

Czasami warto przypomnieć sobie, że poza oszałamiającym potokiem coraz to nowych nowości istnieją jeszcze stare filmy – nie klasyki, które widzieli niemal wszyscy, ale całe setki dzieł zapomnianych, mniej znanych, o mniejszej sile przebicia. Jednym z takich filmów jest „Rachelo, Rachelo” Paula Newmana, tytuł swego czasu – czyli w roku 1968 – dość szeroko komentowany i […]
 

O tragedii wojny i ludobójstwa można opowiedzieć w kinie na wiele sposobów: oskarżycielsko, spektakularnie, refleksyjnie, dokumentalnie. Można też zrobić to tak, jak belgijski operator Philippe Van Leuw w swym reżyserskim debiucie, „Dzień, w którym Bóg odszedł” – najbardziej kameralnie, indywidualnie i, mimo absolutnego braku komentarza, emocjonalnie, jak to możliwe. Jacqueline to młoda Tutsi, matka dwojga [...]

Czytaj pierwszą część analizy… Jak powszechnie wiadomo, Darren Aronofsky miał spore problemy z ukończeniem swojego czwartego filmu ze względu na bezlitosne cięcia budżetowe ze strony producentów powątpiewających w sukces komercyjny. W pewnym momencie – i to już jest fakt mniej znany – studio 20th Century Fox zrezygnowało nawet z pracy nad „Źródłem”, a ukończona została [...]

„Źródło” jest opowieścią, która przypomina labirynt. Istnieje wiele nitek mogących przeprowadzić widza przez tę tajemniczą konstrukcję. Każda doprowadzi nas do celu, choć za każdym razem będzie to nieco inna opowieść. Dlatego „Źródło” jest tak fascynującym obrazem – otwiera przed odbiorcą wiele możliwości interpretacji. Darren Aronofsky rozsypuje przed widzem elementy misternej układanki, którą tworzą trzy wątki – trzy opowieści, splecione ze sobą na różnych poziomach, i będące w istocie jedną historią.

Darren Aronofsky długo kazał czekać na swój trzeci pełnometrażowy film. To już sześć lat, odkąd swoją premierę miało poruszające „Requiem dla snu”, które uderzało w emocje widza z siłą młota pneumatycznego. Przez ten czas reżyser jednak nie próżnował, tylko pieczołowicie dopieszczał scenariusz kolejnego filmu, zbierając jednocześnie nań fundusze. Początkowy siedemdziesięciopięciomilionowy budżet został drastycznie obcięty po [...]