Leopold Socha stanowczo nie nadawał się na bohatera – był kombinatorem, cwaniaczkiem i drobnym złodziejaszkiem. Tak właśnie prezentuje go swoisty prolog filmu, pierwsza scena, w której razem ze swoim kompanem, Szczepkiem, przyszły Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata obrabia mieszkanie rodziców młodego Niemca (volksdeutscha?).Trudno też powiedzieć, żeby – jako Polak-katolik – szczególną sympatią darzył Żydów.

W świecie Środonia i Dziabasów – podobnie jak w rzeczywistości, w której żyją rosyjscy bohaterowie „Ładunku 200” – „nie ma Boga”. Jest za to partia, równie wszechmocna, także widząca i kontrolująca wszystko. Jej przedstawiciele, ważne szychy „z centrali” potrafią znaleźć haczyk na każdego niepokornego – w odpowiednim momencie wyciągną kompromitujące zdjęcie, znajdą dowody, przypomną stare [...]

Niełatwa jest dola debiutującego reżysera. Z ubogim bagażem zawodowych doświadczeń, niepewnością względem obranej przez siebie drogi i stosem obaw przed finalnym spotkaniem z krwiożerczymi recenzentami debiutant musi podjąć ryzyko. Karierę może więc rozpocząć na przykład od mocnego tematu, aby psychicznie wyczerpać widzów. Może też spędzić długie miesiące na kompletowaniu wybitnej obsady i pozyskiwaniu funduszy na [...]