Leopold Socha stanowczo nie nadawał się na bohatera – był kombinatorem, cwaniaczkiem i drobnym złodziejaszkiem. Tak właśnie prezentuje go swoisty prolog filmu, pierwsza scena, w której razem ze swoim kompanem, Szczepkiem, przyszły Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata obrabia mieszkanie rodziców młodego Niemca (volksdeutscha?).Trudno też powiedzieć, żeby – jako Polak-katolik – szczególną sympatią darzył Żydów.

Droga Felice, Berlin umiera. Niegdyś majestatyczna stolica Europy, piękne, cudowne miasto, które dziś jest li tylko nędzną parodią tego, czym było za czasów swej świetności. Wszędzie wkoło brud, nędza, ruiny, głód, płacz i śmierć. Siedzę właśnie w swoim mieszkaniu, w kamienicy, którą, mam nadzieję, wciąż pamiętasz i przy zapalonej świecy tworzę to wyznanie, choć wcale [...]