Wpisy oznaczone jako "Kate Winslet"

Contagion – Epidemia strachu (Contagion)

Kategoria: Krótkie ujęcie Czytaj...

Steven Soderbergh niewątpliwie nie zna pojęcia niemocy twórczej. Od chwili głośnego debiutu w roku 1989 niemalże co roku wypuszczał do kin nowy film. Co więcej, nierzadko na ekranach gościły w krótkich odstępach czasu aż dwa tytuły. Podobną sytuację mamy obecnie. Na początku przyszłego roku będziemy mogli obejrzeć naszpikowany gwiazdami thriller szpiegowski „Haywire”, zanim do tego [...]

Radio Ofilmie nr 10

Kategoria: Podcast Czytaj...

Tym razem Radio Ofilmie po raz pierwszy, jeśli można tak powiedzieć, w wersji „mini”. Rozmawiamy we dwóch (to akurat przypadek), rozmawiamy krócej i będziemy rozmawiać częściej, bo co tydzień (to z kolei w pełni zamierzone). A rozmawiamy o „Lektorze”.

Droga do szczęścia (Revolutionary Road) – analiza: Studium kryzysu

Kategoria: Analizy Czytaj...

Czego pragną schludne gospodynie domowe w swych perfekcyjnych białych domkach, dumnie królujących na jasnozielonych trawnikach? O czym marzą, gdy już wyprawią do szkoły równie idealne, zawsze grzeczne dzieci, posłusznie wpisujące się w najdoskonalszy model 2+2? Może o nowych zasłonach, zastawach stołowych, serwisach do kawy, wyprawach do miasta? Nie – śnią o aborcjach i samobójstwach, szamocząc [...]

Małe dzieci (Little Children) – analiza: Dorosłe dzieci

Kategoria: Analizy Czytaj...

Nie od dziś wiadomo, że na amerykańskich przedmieściach zdarzają się rzeczy, o jakich nie śniło się największym filozofom. Bywają siedliskiem różnorakich psychopatów i pedofilów, nie wspominając już o niezliczonych wariantach dewiacji seksualnych. To tu Jeffrey Beaumont pewnego dnia znalazł w wilgotnej trawie ludzkie ucho, a Bill Maplewood, nobliwy psychiatra, wykorzystywał szkolnych kolegów syna. Eleganckie, schludne, [...]

Aimee i Jaguar (Aimee and Jaguar) – Miłość wśród ruin

Kategoria: Recenzje Czytaj...

Droga Felice, Berlin umiera. Niegdyś majestatyczna stolica Europy, piękne, cudowne miasto, które dziś jest li tylko nędzną parodią tego, czym było za czasów swej świetności. Wszędzie wkoło brud, nędza, ruiny, głód, płacz i śmierć. Siedzę właśnie w swoim mieszkaniu, w kamienicy, którą, mam nadzieję, wciąż pamiętasz i przy zapalonej świecy tworzę to wyznanie, choć wcale [...]