„Piękna, lecz pusta wydmuszka”, „wybujały melodramatyzm fabuły”, „nieznośny patos zakończenia” – to tylko niektóre z zarzutów, jakimi po premierze obdarzono „Tetro”, najnowszy film zagubionego mistrza, Francisa Forda Coppoli. Większość recenzentów jest zgodna – docenia formę, jednocześnie odrzucając treść. Moim zdaniem nie mają racji, bo obie płaszczyzny idealnie i w przemyślany sposób ze sobą współgrają. Czuje [...]

Motto ze „Statku pijanego” Artura Rimbauda, gdzie motyw wędrówki stanowi metaforę ludzkiego życia, w czytelny sposób podpowiada, iż klucza do najnowszego filmu Jima Jarmuscha należy szukać w symbolizmie, a więc to, co zobaczymy na ekranie, będzie nie tyle historią, co rodzajem szyfru do odczytania, ekranową łamigłówką, którą powinniśmy starać się rozwiązać. Może zresztą nie tyle [...]

Nie będę udawał, że wiem, o czym są „The Limits of Control”, jeśli w ogóle są o czymś. Powiedzmy sobie to szczerze na samym początku, żeby nie było nieporozumień. Jim Jarmusch po długiej przerwie idzie na całość w nieopowiadaniu, niedzianiu się, niemówieniu. I trudno jednoznacznie stwierdzić, na ile bombarduje widza megatoną pretensjonalności, a na ile robi go w konia. Ja uznałem, że nie warto dociekać.

Motyw podróży w czasie to swoisty samograj. Zawiązanie fabuły w większości produkcji traktujących o zabawach z continuum czasoprzestrzennym (a co, zna się fachową terminologię dzięki trylogii „Powrót do przyszłości”!) jest w większości tytułów banalnie proste. Ktoś przenosi się w przeszłość, tam umyślnie bądź przypadkowo powoduje zmianę w historii, w efekcie czego jego teraźniejszość zmienia się [...]

Czytaj pierwszą część analizy… Jak powszechnie wiadomo, Darren Aronofsky miał spore problemy z ukończeniem swojego czwartego filmu ze względu na bezlitosne cięcia budżetowe ze strony producentów powątpiewających w sukces komercyjny. W pewnym momencie – i to już jest fakt mniej znany – studio 20th Century Fox zrezygnowało nawet z pracy nad „Źródłem”, a ukończona została [...]

„Źródło” jest opowieścią, która przypomina labirynt. Istnieje wiele nitek mogących przeprowadzić widza przez tę tajemniczą konstrukcję. Każda doprowadzi nas do celu, choć za każdym razem będzie to nieco inna opowieść. Dlatego „Źródło” jest tak fascynującym obrazem – otwiera przed odbiorcą wiele możliwości interpretacji. Darren Aronofsky rozsypuje przed widzem elementy misternej układanki, którą tworzą trzy wątki – trzy opowieści, splecione ze sobą na różnych poziomach, i będące w istocie jedną historią.

Rok 1913, secesyjna Barcelona – Belle Epoque w całym swym rozkwicie. W liberalnym środowisku hiszpańskich elit intelektualnych niezwykłą popularność zyskuje myśl Freuda, kontrowersyjnego ojca psychoanalizy z dalekiego Wiednia. Oprócz zwolenników, którzy wręcz zachłystują się nową teorią i tłumaczą na jej podstawie dosłownie wszystko, istnieją jednakże również przeciwnicy – ot, choćby taki doktor Salvador Piffiste, równie [...]