Uwaga! Tekst zdradza pewne elementy fabuły. Michael Haneke, austriacki mistrz ekranowego uczuciowego chłodu i behawiorystycznej wiwisekcji kompleksów własnego narodu (co łączy go m.in. z Elfriede Jelinek, której „Pianistkę” przed dziesięciu laty zekranizował), tym razem ożywia na ekranie świat jak ze starej fotografii. Szumiące łany zbóż, doskonale zsynchronizowani robotnicy przy żniwach, śnieżne koronki na drzewach – [...]
Niespodziewana popularność kameralnej produkcji o współczesnych zakonnikach, w sprawie których toczy się właśnie proces beatyfikacyjny, spotkała się z wieloma próbami wyjaśnienia tego fenomenu. Oto mamy do czynienia z filmem, który, rezygnując z wartkiej akcji i wizualnych wodotrysków, rozgrywa się niemal w całości wewnątrz katolickiego klasztoru. O ile ciepłe przyjęcie wśród krytyków jest raczej zrozumiałe, wszak [...]
O Benicie Mussolinim słyszeli niemal wszyscy, o Idzie Dalser nie wie prawie nikt. Il Duce udało się osiągnąć swój cel – usunął sprzed oczu świata swego syna, Benita Albina, i jego matkę, prawdopodobnie swoją pierwszą żonę (aktu ślubu nigdy nie odnaleziono, ale dokumenty mogły po prostu zostać zniszczone). Historię Idy odgrzebał dopiero włoski dziennikarz, Marco Zeni, którego książką zainteresował się z kolei Marco Bellocchio [...]
O tragedii wojny i ludobójstwa można opowiedzieć w kinie na wiele sposobów: oskarżycielsko, spektakularnie, refleksyjnie, dokumentalnie. Można też zrobić to tak, jak belgijski operator Philippe Van Leuw w swym reżyserskim debiucie, „Dzień, w którym Bóg odszedł” – najbardziej kameralnie, indywidualnie i, mimo absolutnego braku komentarza, emocjonalnie, jak to możliwe. Jacqueline to młoda Tutsi, matka dwojga [...]
Fanny Brawne lubi szyć, kocha stroje i taniec. Jest pełna życia, uosabia zdrowie i witalność. Mocno, obiema nogami, stąpa po ziemi. John Keats, dziś słynny angielski poeta romantyczny, wtedy ubogi nieudacznik o chłopięcym wdzięku, egzystuje jakby na granicy dwóch światów – fizycznie przebywa tu, na ziemi, ale duchowo błądzi w lirycznej i mglistej romantyczno-cmentarnej krainie [...]
Plakaty obwieszczają: „Tak śmiesznego filmu Allena jeszcze nie było”. Tere fere! Znamy te numery fachowców od marketingu. Wszystko zawsze jest „naj” i po raz pierwszy, i musisz to mieć, zobaczyć, spróbować, bo jesteś tego wart(a). Po co tak się wysilają ci spece od wysokiej sprzedaży? Allen zawsze jest wart zobaczenia, to się wie, a maluczcy, którzy czynią pierwsze kroki […]
Kino to ciekawy wynalazek. Oddzieleni od przedstawianego świata bezpieczną ścianą ekranu, możemy bezkarnie odwiedzać miejsca, których inaczej nie mielibyśmy szans zobaczyć, możemy też przyglądać się życiu ludzi, których na naszej drodze raczej byśmy nie spotkali. Kino to nie tylko wynalazek ciekawy, ale także czasami diabelsko przewrotny – potrafi tak sugestywnie wciągnąć w swą grę iluzji, [...]
Przypominam sobie, z jaki zachwytem zostałem przeniesiony w abstrakcyjny świat Terry’ego Gilliama, kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych zetknąłem się z „Przygodami Barona Munchausena”. Tę charakterystyczną wizję okraszoną dozą magii natychmiast uzupełniłem o kolejne wyraziste obrazy: „Brazil”, a potem „Fisher King”. Być może Gilliam jest bardziej znany szerokiej publiczności jako ten, kto przeniósł na duży ekran [...]
Mój drugi festiwalowy film na szczęście okazał się znacznie lepszy niż pierwszy. A właściwie to całkiem dobry – historia młodej kobiety z Jerozolimy, która przeżyła zamach bombowy w autobusie i po roku przechodzi jakby spóźnioną powypadkową traumę, naprawdę wciąga i to na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze – sama fabuła jest wystarczająco interesująca, by z napięciem [...]
Tango zazwyczaj się tańczy. Czasami można je także śpiewać, jak robi to Helena, bohaterka filmu Diego Martineza Vignatti, wybranego na seans rozpoczynający 25 WFF. Helena mieszka w Buenos Aires i właśnie rozstała się z mężczyzną swego życia. Jedynym ratunkiem i ukojeniem staje się dla niej muzyka. Fabułę filmu co jakiś czas przerywają pełne nostalgii i smutku pieśni wykonywane zarówno przez główną bohaterkę, jak i przez mistrza [...]
Bohaterem „Spotkania w Palermo” jest Finn, wzięty fotograf, który ma właściwie wszystko – karierę, bogactwo, swobodę, no i oczywiście znajomość z Milą Jovovich. Czegoś mu jednak brakuje, czegoś szuka, czuje się zagubiony, niespełniony. Podczas nocnej jazdy autem cudem unika śmiertelnego wypadku. Następnie, zobaczywszy na rzece statek „Palermo” i dowiedziawszy się od starego pastucha-gracza giełdowego (!), [...]
Dżoni ma dwadzieścia parę lat. Do wojska trafił dlatego, że nie znalazł lepszej pracy. Po porannej pobudce jego oddział wsiada do autobusu i zostaje wywieziony na cichą, spokojną farmę. Słońce praży. Żołnierze czekają. Nie wiedzą, po co tam są. Siedzą. Spacerują. Palą papierosy. Ciężarówki zaczynają zwozić jeńców. Dowódca demonstruje podwładnym, jak wykonywać egzekucję. Dżoni jako [...]
Samą czołówką filmu – ciągiem czarnych plansz z białymi napisami, wyświetlanych przy całkowitej ciszy – Michael Hanneke zapowiada chłodne, beznamiętne (w każdym razie pozornie) kino, które niemało wymaga od widza. Wyprane z kontrastu, czarno-białe zdjęcia już na starcie potęgują to wrażenie. Rzeczywiście, „Biała wstążka” to wiwisekcja społeczeństwa, w którym totalitaryzm zaczyna się od mikrokosmosu – [...]
Festiwal próżności, blichtr i diamentowe naszyjniki czy dalej największy i najważniejszy festiwal filmowy świata wyznaczający trendy we współczesnym kinie? Po trochu wszystkiego. Czy filmy prezentowane w tym roku na festiwalu przyjechały zostać zauważone czy tylko nagrodzone etykietką? Czy Ang Lee, Quentn Tarantino i Pedro Almodovar dalej szukają nowych i nieznanych rejonów kina, czy tylko posłuchu i uznania? Oceńcie sami. .
Jest taka stara attycka płaskorzeźba, która pięknie ilustruje mit o Orfeuszu i Eurydyce. Przedstawia sam moment wyjścia z Hadesu – oto Orfeusz ogląda się, dotyka ramienia ukochanej żony. Ona odpowiada mu czułym spojrzeniem, podczas gdy Hermes-przewodnik dusz sięga po jej dłoń, by zaprowadzić ją z powrotem w mroczne otchłanie krainy umarłych. To kompozycja pełna spokoju, [...]
Jak to możliwe, że najlepszy w historii kina film o życiu Jezusa Chrystusa, dedykowany papieżowi Janowi XXIII i włączony do kanonu zalecanego przez Watykan, wyszedł spod ręki ateisty, marksisty i homoseksualisty wielokrotnie oskarżanego i skazywanego na więzienie za obrazę uczuć religijnych, wyeliminowanego w końcu ze społeczeństwa w bestialski sposób. A może właśnie dzięki swej „inności” [...]
Kino francuskie od zawsze budziło we mnie sprzeczne uczucia. Z jednej strony niezbyt do mnie trafiające, przeintelektualizowane dzieła spod znaku Nowej Fali, oraz nieśmieszne komedie, których to w kraju słynącym z serów, ślimaków i Michela Platini powstało całe multum. Ale Francja to przecież także wspaniałe dzieła typu „Windą Na Szafot” czy „Cena Strachu„, oraz znakomite [...]
Stwierdzenie, że „wojna to piekło” wydaje się być truizmem, jednakże filmowcy bardzo wzięli je sobie do serca. Dlatego też produkcji łączących wątki typowo wojenne z tymi znanymi głównie z filmów grozy do tej pory powstało relatywnie niewiele. Wojna sama w sobie budzi strach, dlaczego więc dodatkowo mieszać w to upiory rodem z horrorów, tym bardziej, […]
