Arcydzieło czy pretensjonalny banał? Genialny traktat metafizyczny z niezwykłymi zdjęciami Emmanuela Lubezkiego, czy ekranowa grafomania nakreślona pięknym charakterem pisma? „Drzewo życia” Terrence Malicka nagrodzone tegoroczną canneńską Złotą Palmą podzieliło krytyków i widzów, zyskując oceny skrajne, z pewnością dlatego, że nie jest to kino dla wszystkich. Szczątkowa fabuła wypełniona długimi, kontemplacyjnymi ujęciami [...]

Z tego, że niebanalnych filmów podejmujących się ukazania postaci Boga jest tak niewiele, zdałem sobie sprawę dopiero tworząc niniejszy tekst. Niestety, o ile tandetnych, seryjnie produkowanych ekranizacji kolejnych fragmentów Biblii nie brakuje (o czym ostatnio przypomina w każdą niedzielę nasza niezawodna TVP monotonnym głosem Stanisława Olejniczaka), o tyle niezmiernie trudno jest odnaleźć w odmętach pamięci [...]

Czytaj pierwszą część analizy… Jak powszechnie wiadomo, Darren Aronofsky miał spore problemy z ukończeniem swojego czwartego filmu ze względu na bezlitosne cięcia budżetowe ze strony producentów powątpiewających w sukces komercyjny. W pewnym momencie – i to już jest fakt mniej znany – studio 20th Century Fox zrezygnowało nawet z pracy nad „Źródłem”, a ukończona została [...]

„Źródło” jest opowieścią, która przypomina labirynt. Istnieje wiele nitek mogących przeprowadzić widza przez tę tajemniczą konstrukcję. Każda doprowadzi nas do celu, choć za każdym razem będzie to nieco inna opowieść. Dlatego „Źródło” jest tak fascynującym obrazem – otwiera przed odbiorcą wiele możliwości interpretacji. Darren Aronofsky rozsypuje przed widzem elementy misternej układanki, którą tworzą trzy wątki – trzy opowieści, splecione ze sobą na różnych poziomach, i będące w istocie jedną historią.

Jak to możliwe, że najlepszy w historii kina film o życiu Jezusa Chrystusa, dedykowany papieżowi Janowi XXIII i włączony do kanonu zalecanego przez Watykan, wyszedł spod ręki ateisty, marksisty i homoseksualisty wielokrotnie oskarżanego i skazywanego na więzienie za obrazę uczuć religijnych, wyeliminowanego w końcu ze społeczeństwa w bestialski sposób. A może właśnie dzięki swej „inności” [...]

Niesmaczny, miejscami szokujący i budzący obrzydzenie, a jednak w pewien sposób fascynujący i intrygujący. Najnowszy film Toda Solondza przypomina cukierkowo różową baśń o współczesnym Czerwonym Kapturku wkraczającym w ciemny las dorosłego życia. Miedzy kolejnymi drzewami kryją się pedofile i fanatyczni chrześcijanie. Nawet poczciwi, typowi rodzice, przedstawiciele klasy średniej, którzy potrafią jak najsłodziej zapewniać o swojej [...]