Pewnego wieczoru, wkrótce po premierze DVD filmu „The Hurt Locker. W pułapce wojny”, zagaiłem do Kolesia na Gadu Gadu, mając w pamięci drugą część jego opracowania na temat sezonu nagród filmowych 2009, w której w entuzjastycznych słowach chwalił dzieło Kathryn Bigelow, jednego z głównych kandydatów do tegorocznych Oscarów. Film podobał mi się, może nawet bardzo, [...]

Z „Tlenem” pierwszy raz zetknąłem się na zeszłorocznym festiwalu filmowym Era Nowe Horyzonty. Szybki rzut oka na moje ówczesne notatki i znajduję taką spisaną „na gorąco” myśl: „Film, dla którego warto było chodzić na cykl konkursowy. Film, dla którego warto było się pojawić na tegorocznym festiwalu. Film, do którego zapałem miłością od pierwszego spojrzenia. Film, [...]

Filmów osadzonych w czasach drugiej wojny światowej, podejmujących tematykę Holokaustu, było już mnóstwo, a od czasu „Listy Schindlera” Spielberga trudno już stworzyć w tej dziedzinie coś równie poruszającego i nowatorskiego (podobne wrażenie wywarł na mnie już tylko dziewiąty odcinek „Kompanii braci”, ukazujący wyzwolenie niewielkiego obozu koncentracyjnego pod Landsbergiem). Tymczasem w 2008 roku ukazała się ekranizacja [...]

Przed premierą „Quantum of Solace” chyba pierwszy raz z zainteresowaniem wyczekiwałem nowego Bonda. Choć zachwytów nad głośnym „Casino Royale” do końca nie rozumiem, to na pewno wniosło świeży powiew do serii, którą z przyzwyczajenia omijałem szerokim łukiem. Zmiana pozbawionego charakteru Pierce’a Brosnana na może niezbyt pięknego, ale męskiego Daniela Craiga oraz czerpanie szerokimi garściami z [...]

Choć western umarł, to trzyma się nieźle. Na wielkie megahity w tym gatunku nie ma chyba co liczyć, ale chociażby „3:10 do Yumy” bardzo pozytywnie zaskoczyła i pokazała, że da się jeszcze nakręcić w tych realiach film atrakcyjny, nienaznaczony brzemieniem „Tajemnicy Brokeback Mountain” i nie mulący jak „Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda”. „Appaloosa” [...]

Nie wiem, jak jest dzisiaj, ale w latach 70. na Long Island było sporo lasów. W lasach żyły sobie jelenie i przenosiły boreliozę, wywołując w okolicy coś w rodzaju lekkiej paranoi. Tak przynajmniej wynika z „Lymelife”, komediodramatu podpisanego przez dwóch braci, Dericka (reżyseria, scenariusz) i Stevena Martini (scenariusz). Borelioza z tytułu jest tu tragikomiczną metaforą życia w ogóle, widzianego z perspektywy piętnastoletniego [...]

Rosja to prawdziwy Trójkąt Bermudzki. Co roku bez śladu ginie tu 40 tysięcy ludzi. Cały stadion… Słowa te rosyjski milicjant wypowiada do Luby, zrozpaczonej matki, której syn pewnego mroźnego dnia stał się jednym z rzeszy zaginionych, podobnie jak oni dosłownie rozpłynął się w powietrzu. Kobieta, europejskiej sławy śpiewaczka operowa (zagrała ją Ksenia Rappoport, pamiętna z [...]

„Gigantic” to sympatyczny, ciepły film z gatunku opowieści o „zwyczajnych – niezwyczajnych”. Grany przez Paula Dano Brian Weatherby pracuje jako sprzedawca łóżek, w wolnych chwilach odwiedza swego kumpla prowadzącego w laboratorium badania nad zachowaniem szczurów, stara się też poradzić sobie z niespodziewanym uczuciem do ekscentrycznej Harriet, zwanej  Happy (jak zwykle urocza i bardzo niebieskooka Zooey [...]

Mój drugi festiwalowy film na szczęście okazał się znacznie lepszy niż pierwszy. A właściwie to całkiem dobry – historia młodej kobiety z Jerozolimy, która przeżyła zamach bombowy w autobusie i po roku przechodzi jakby spóźnioną powypadkową traumę, naprawdę wciąga i to na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze – sama fabuła jest wystarczająco interesująca, by z napięciem [...]

Tango zazwyczaj się tańczy. Czasami można je także śpiewać, jak robi to Helena, bohaterka filmu Diego Martineza Vignatti, wybranego na seans rozpoczynający 25 WFF. Helena mieszka w Buenos Aires i właśnie rozstała się z mężczyzną swego życia. Jedynym ratunkiem i ukojeniem staje się dla niej muzyka. Fabułę filmu co jakiś czas przerywają pełne nostalgii i smutku pieśni wykonywane zarówno przez główną bohaterkę, jak i przez mistrza [...]

Tegoroczne rozdanie Oscarów nieco zaskoczyło mnie całkowitym, wymownym zignorowaniem „Ciekawego przypadku Benjamina Buttona”, który przed ceremonią wydawał się faworytem. Po obejrzeniu filmu wszystko jednak stało się jasne. David Fincher nakręcił swój chyba najgorszy obok „Azylu” film, choć w iście bajecznej oprawie. Nie wiem, co skusiło reżysera, znakomicie czującego się w brutalnym, dusznym i pozbawionym promyków [...]

Bohaterem „Spotkania w Palermo” jest Finn, wzięty fotograf, który ma właściwie wszystko – karierę, bogactwo, swobodę, no i oczywiście znajomość z Milą Jovovich. Czegoś mu jednak brakuje, czegoś szuka, czuje się zagubiony, niespełniony. Podczas nocnej jazdy autem cudem unika śmiertelnego wypadku. Następnie, zobaczywszy na rzece statek „Palermo” i dowiedziawszy się od starego pastucha-gracza giełdowego (!), [...]

Patologia patologię pogania – chciałoby się powiedzieć po obejrzeniu filmu „Bez tchu”. Przemoc, zarówno werbalna jak i fizyczna, jest stałym elementem świata Song-Hoon, bohatera filmu. W dzieciństwie dorastał w rodzinie terroryzowanej przez ojca, którego nieopanowany gniew doprowadził w końcu do tragedii. Obecnie sam jest jego dorosłym odpowiednikiem, pod byle pretekstem rzucającym się na ludzi z [...]

Iwan Wyrypajew piorunuje widza bombą tlenową. Jego dzieło oglądamy na kinowym ekranie, a zatem mamy do czynienia z filmem, ale może nawet bardziej jest to teledysk, deklamacja, melorecytacja, poezja i dramat, wizualny kolaż, album muzyczny, medialny miks, skondensowany zastrzyk emocji, postmodernistyczny ostrzał symboliki, słowotok, gra językiem, rytmiczny koncert słów, i przede wszystkim: tekst. W trakcie [...]

Biel śniegu – biel śmierci, smutek wszechogarniającej samotności… Pada z nieba tak, jakby nigdy nie miał przestać, swą zdradliwą, przykrywającą wszelkie ślady, śmiercionośną pierzyną noc w noc zakrywa blokowisko sztokholmskiego Blackebergu. Gdzieś tu, w tym bezosobowym, ponurym budynku mieszka 12-letni Oskar. Gdzieś tu właśnie wprowadziła się Eli… On jest szkolną ofiarą, przedmiotem niekończących się drwin [...]

Drugi film kanadyjskiego reżysera Bruce’a McDonalda pokazany na tegorocznym festiwalu – obok opisywanych przez nas wczoraj „Przypadków Tracey” – to pozornie skrajnie odmienna produkcja: horror „Pontypool”. Mamy jednak do czynienia z horrorem innym niż wszystkie, filmem o zombie, w którym akcja ograniczona jest do jednego pomieszczenia (studio prowincjonalnego radia), o rozwoju wydarzeń niemal wyłącznie słyszymy, [...]

Początek filmu. Widzimy strażnika więziennego. Operator pokazuje zbliżenie na jego zdarte do krwi kłykcie. W głowie od razu pojawia się pytanie: od czego to? Od bicia więźniów? A może od walenia z frustracji w ścianę? Jakiś czas później poznajemy odpowiedź na to pytanie. Okazuje się, że poniekąd oba przypuszczenia były poprawne. „Głód” opowiada kolejny z [...]

Kevin Smith atakuje ponownie. Po niezłych „Sprzedawcach 2” na tapetę wziął temat mocno oryginalny i o niewątpliwie wielkim potencjale, który jednak z łatwością można zmienić w coś wulgarnego i obrzydliwie niestrawnego. Na szczęście Smith ma znakomite wyczucie do balansowania na granicy między komediami oglądalnymi dla dorosłych a rajcującymi jedynie pryszczatych nastolatków. W łączeniu humoru rynsztokowego [...]

„Niczyj syn” w reżyserii Arsena Ostoicia to, w największym skrócie, film o rozgoryczonym światem weteranie wojennym. Można by powiedzieć: znowu. Taki motyw powraca w kinie z różnych zakątków świata jak bumerang, a jednak dobrze zrobione filmy o tej tematyce wciąż poruszają i przejmują. Ciężko się temu dziwić, bo jak by to banalnie nie zabrzmiało, los młodych ludzi, których życie zrujnowała wojna, nigdy nie stanie się [...]

Siostra od świętego Alojzego, grana przez Meryl Streep, jest kostyczna, surowa i nieprzyjemna. Jej zimny wzrok sprawia, że zastraszonym uczniom po plecach przebiega dreszcz. Przypomina biurokratyczną księgową Pana Boga – w jej rozumieniu świata, człowieka i nakazów wiary nie mieści się coś takiego jak czynnik ludzki. Liczą się tylko zasady i reguły. Nie dość, że niestrudzenie stoi na straży starannego ich przestrzegania [...]

Starość jest tematem, który niełatwo ująć na taśmie filmowej. Doświadczony dokumentalista Jacek Bławut w swym pierwszym filmie fabularnym mierzy się z nim, łącząc fikcję z rzeczywistością, a jednocześnie snując autotematyczną opowieść o sztuce i aktorstwie. W pierwszy odruchu chciałem napisać następujące zdanie: akcję „Jeszcze nie wieczór” reżyser umieszcza w Domu Aktora Weterana w Skolimowie, który [...]

Przed pięcioma laty Michael Moore nakręcił „Fahrenheit 9/11” – i nie było wątpliwości, w jakim celu to zrobił. Jego dokument-niedokument miał wygonić George’a W. Busha z Białego Domu. Na Amerykanów nie zadziałało, Moore się przeliczył, Bush został wybrany na drugą kadencję, koniec historii. Po co u schyłku tejże kadencji Oliver Stone nakręcił „W.”? To już trudniej stwierdzić. [...]
 

Znany krytyk Roger Ebert zaczął swą recenzję „Człowieka na linie” od deklaracji, że ma lęk wysokości. Ponoć to sprawiło, że film tak bardzo go zafascynował. Ja lęku wysokości nie mam, a przynajmniej nie przypomniałem sobie o nim podczas seansu. Coś innego sprawiło zatem, że patrzyłem na produkcję Jamesa Marsha szeroko otwartymi oczami, zwłaszcza że ogólnie pojęta sztuka cyrkowa nigdy nie była mi bliska. Potęga marzeń? [...]

Kolejny film, którym Ridley Scott nie wspina się może na wyżyny swoich możliwości, ale udowadnia, że jest mistrzem solidnego rzemiosła. Fabuła krąży wokół agentów amerykańskiego wywiadu, próbujących na Bliskim Wschodzie schwytać groźnego terrorystę. Sęk w tym, że dwaj najważniejsi bohaterowie prezentują odmienne metody pracy. Roger Ferris (DiCaprio) to agent polowy, działający bezpośrednio na obcym terenie. [...]

Czego pragną schludne gospodynie domowe w swych perfekcyjnych białych domkach, dumnie królujących na jasnozielonych trawnikach? O czym marzą, gdy już wyprawią do szkoły równie idealne, zawsze grzeczne dzieci, posłusznie wpisujące się w najdoskonalszy model 2+2? Może o nowych zasłonach, zastawach stołowych, serwisach do kawy, wyprawach do miasta? Nie – śnią o aborcjach i samobójstwach, szamocząc [...]

Neil Gaiman nareszcie doczekał się dobrej ekranizacji. Jednak „Koralina i tajemnicze drzwi” to film Henry’ego Selicka, duchem może nawet bliższy Burtonowi niż Gaimanowi. Spodziewajcie się więc wizualnej jazdy bez trzymanki. I nie zabierajcie ze sobą dzieci cztero-, pięcioletnich, bo ten film to prawdziwy horror dla dzieci! Twórca „Miasteczka Halloween” wraca w pięknym stylu.
 

Małgorzata Szumowska zrealizowała swój najlepszy film z wydatną pomocą życia i przy znikomym wsparciu metafor. Bezczelna, bezwzględna szczerość autorki zaowocowała czymś w rodzaju zemsty na rzeczywistości. Potraktowanie podjętego w filmie tematu z powagą byłoby wielką przegraną sztuki jako obszaru „odwrotnego” względem tego, co realne; obszaru poddanego całkowicie władzy artysty. Szumowskiej udało się [...]
 

Współczesna komedia made in Hollywood dogorywa i w agonii wypluwa z siebie przedśmiertną żółć. Do takich wniosków można było dojść już dawno temu. Filmy tego gatunku przez ostatnie dwie dekady zdołały osiągnąć różne stopnie upodlenia. Od najwyższego zaczynając, w którym o oblicze komizmu miały zadbać fekalno-ejakulacyjne dowcipy, poprzez mniej hardcorowe motywy z wiatrami (i bynajmniej [...]

Doskonale zdaję sobie sprawę, z jak delikatnej materii utkany jest ten film. Bezwzględna egzekucja wartości artystycznej byłaby raczej bezsensowna. Produkt mający zaspokoić proste emocje, dostarczyć wzruszeń i nie zawieść społecznych oczekiwań, a zatem: udać się z założenia, często na skali estetyki osiąga zero absolutne lub jest mu bardzo bliski. Czy „Świadectwo” wpisuje się więc w [...]

Wyobraźmy sobie klimat amerykańskich lat dwudziestych, głośno rozbrzmiewający, szaleńczy rytm charlestona, kobiety w charakterystycznych kapelusikach podrygujące na parkiecie, dodajmy bałkańską etnoegzotykę z rakiją, muzyką i ludowymi strojami na czele. Do tego jeszcze motyw konfliktów w byłej Jugosławii i powojenna trauma oraz klimaty naszej „Seksmisji”, czyli żonglowanie stereotypami związanymi z płcią. To nie wszystko, są i [...]

Według słownikowej definicji elegia to utwór liryczny o treści poważnej, refleksyjny, utrzymany w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, dotyczący spraw osobistych lub problemów egzystencjalnych (przemijanie, śmierć, miłość). Wszystkie trzy wymienione na końcu fundamentalne kwestie ludzkiego żywota mamy tu w różnych proporcjach. Na pierwszy rzut oka film jest o miłości – to najbardziej widoczny, najbardziej spektakularny wątek. [...]

Pamiętacie czasy, kiedy (na przykład niedzielnym rankiem) oglądaliśmy w telewizji urocze filmy przygodowe o rezolutnych dzieciach na egzotycznych wyspach? Jeśli macie pi razy drzwi tyle lat co ja, to na pewno pamiętacie. W owych czasach nie przewracało nam się w głowach, nie śniliśmy nawet o kinowych superhitach z megaefektami, a ogorzali ojcowie tychże rezolutnych dzieci [...]

To, czy w ogóle jest sens pisać recenzję „Mamma Mia!”, zależy wyłącznie od przyjętego na samym początku założenia. Pytanie o jakość artystyczną tego filmu należałoby zastąpić pytaniem o intencje twórców. Jednak tego typu dociekliwość nieprzypadkowo uprawnia nauczyciela języka polskiego do natychmiastowej interwencji w dzienniku; ostatecznym odniesieniem zawsze powinien pozostać wyłącznie tekst, ewentualnie uzupełniony o konteksty [...]

Premiery „Mrocznego rycerza” wyczekiwano jak powtórnego nadejścia Mesjasza. Jeszcze żaden film nie miał takiej kampanii: gazety z Gotham, wiadomości od Jokera, plany miasta, plakaty wyborcze Harveya Denta, kontrolowane przecieki… Internet wrzał i parował. A potem – euforia, wariacka kampania głosowania na IMDb, ogłuszający pisk fanboyów. Łatwo, oj łatwo zawieść takie nadzieje. Łatwo o rozczarowanie. Mimo [...]

Ponoć każdy zasługuje na drugą szansę. Ok, może to i prawda, ale czy dotyczy to również ogromnych, zielonych brył mięsa o umiejętnościach retorycznych na poziomie jaskiniowca? Najwyraźniej tak. Kilka lat po premierze filmu Anga Lee, średnio przyjętego zarówno przez krytyków, jak i widzów (co ciekawe, to ci drudzy okazali się bardziej surowi w ocenach), postanowiono kontynuować [...]
 

Nie od dziś wiadomo, że na tym świecie dzieją się rzeczy, które nie śniły się filozofom. Każdy zainteresowany kinem wie również, że na wzgórzach Los Angeles w miejscu zwanym Hollywood dzieją się rzeczy, które nie śniły się nawet fantastom. Jedną z nich jest czwarty Indiana Jones. Gdyby, dajmy na to, 10 lat temu ktoś mi powiedział, że krążące [...]