Zagadkowy tyranozaur z tytułu to złośliwe przezwisko, które główny bohater nadał swojej zmarłej żonie, monstrualnie otyłej i chorej na cukrzycę – kiedy szła po schodach, woda w szklance drżała zupełnie jak w „Parku Jurajskim”, gdy zbliżał się ten wielki gad. Teraz, po jej śmierci, Joseph żałuje, że wyśmiewał się z żony, nazywał ją prostą i głupią, a ona była po prostu dobra… Za chwilę jednak doda, że dziś postąpiłby tak samo [...]

„Szepczący w ciemności” to film wyprodukowany przez HP Lovecraft Historical Society, stowarzyszenie zrzeszające zaprzysięgłych fanów H. P. Lovecrafta, mistrza klimatycznego horroru, dziwaka i odludka, który nękany rozmaitymi obsesjami i chorobami  o podłożu psychosomatycznym niemal całe swe życie spędził za zamkniętymi drzwiami i zasłoniętymi okiennicami swego domu w Providence, spacerując wyłącznie nocami. Jak na produkcję fanowską [...]

Lekki, przyjemny film Gavina Wiesena o młodzieńczych rozterkach i niepokojach to współczesna parafraza nieśmiertelnych „Cierpień młodego Wertera”, Biblii tych wszystkich XIX-wiecznych romantyków, którzy przepełnieni bólem istnienia tracili ukochane kobiety, ponieważ sparaliżowani egzystencjalnymi niepokojami stanowczo woleli myśleć niż działać. Na tę przypadłość cierpi także George, bohater „Sztuki dorastania” [...]

Aleksiej Bałabanow, twórca niezapomnianego „Ładunku 200”, znowu nie zawodzi, choć „Palacza” jednak trudno uznać za jego najlepszy film. Opowieści o starym Jakucie, byłym majorze odznaczonym medalem Bohatera ZSRR, dziś, po wypadku, mieszkającym w kotłowni i żyjącym we własnym świecie, brakuje wielopłaszczyznowości „Ładunku”, który perspektywę społeczną (diagnoza rozpadu sowieckiego imperium) łączył z filozoficzną [...]

26 kwietnia 1986 roku w elektrowni atomowej w Czarnobylu wybucha reaktor. Władze ZSRR nie wiedzą, co mają robić – przecież reaktor jest bezawaryjny. Partyjni notable z pobliskiego miasta Prypeć postanawiają katastrofę zachować w tajemnicy, nie bacząc na to, iż setki okolicznych mieszkańców narażają w ten sposób na śmiertelne dawki promieniowania. Zostaną oni ewakuowani dopiero po [...]

Już dawno temu zauważyłam, że w filmach nowelowych najlepsza opowieść zostawiana jest zwykle na koniec. Tak jest i w tej azjatyckiej składance złożonej z trzech historii, które łączy fakt, iż zostały wyreżyserowane przez kobiety-Azjatki, pora posiłku (tytułowe śniadanie, obiad lub kolacja), imię bohaterki – zawsze Mei, wspomnienie o śmierci Benazir Bhutto, kobiety-premiera z Pakistanu oraz [...]

Film niemalże familijny, który skojarzył mi się nieco z powieściami Amy Tan (powrót z Ameryki do azjatyckich korzeni, uzdrawiająca moc tradycyjnej chińskiej medycyny, przeplatanie się wątku współczesnego ze wspomnieniami), ale bez ich psychologicznej głębi.  Wszystko rozpoczyna się w San Francisco – po mieście włóczy się młoda, samotna, wyobcowana Merry, która niebawem dowie się, że ma [...]

Film gadany rodem z Hong-Kongu. Bohaterowie spotykają się w przerwach na papierosa i rozmawiają, umawiają się w klubach i na ulicach i rozmawiają, chodzą i rozmawiają, rozmawiają… Na szczęście to, co mówią, jest w miarę zabawne, a nawet miejscami mądre, choć jakiś specjalnie odkrywczych treści ze sobą nie niesie. Film prezentuje kilka dni z życia dwójki przedstawicieli klasy [...]

Dotychczas Denis Villeneuve był mi znany z filmu „Politechnika”, surowego obrazu o szkolnej strzelaninie, fikcyjnej, acz oczywiście odnoszącej do szeregu znanych wydarzeń. Nie wgniatał w ziemię (na co, przyznam, liczyłem przed seansem, biorąc pod uwagę tematykę), był jednak na tyle intrygujący, by przy kolejnej okazji wybrać się na następny film kanadyjskiego reżysera, tym razem na [...]

Większość monster movies pokazuje moment inwazji obcych, narodzenia się bestii, nadejścia dzikich stworów lub przebudzenia się przedwiecznego zła. Ludzie nie mają pojęcia, co się dzieje, panikują, nie wiedzą, dokąd uciekać i jak się bronić. Brytyjczyk Gareth Edwards postanowił rozpocząć swój film tam, gdzie większość takich produkcji się kończy. Z początkowych napisów dowiadujemy się, że przed [...]

Na każdym przyzwoitym festiwalu musi się trafić przynajmniej jeden film, po którym widzowie jak jeden mąż żądają sobie pytanie: co ja właśnie obejrzałem? „Kaboom” autorstwa Gregga Arakiego jest właśnie takim filmem. Streśćmy pokrótce… Smith, ładniutki osiemnastolatek na pierwszym roku studiów w artystycznej uczelni, bardzo hipsterskiej i bardzo cool, ciągle ma ten sam sen, w którym [...]

Ostatni film widziany na festiwalu okazał się niespodziewanie tym najlepszym. „Dwa ognie” Agnieszki Łukasiak to historia Marty, młodej Polki mieszkającej na Białorusi wraz z jedenastoletnią córeczką Anią. Na Białorusi, wiadomo, żyje się biednie, więc dziewczyna pracuje jako sprzątaczka i tkwi w nieudanym związku ze starszym od niej alkoholikiem, Witkiem – do momentu, kiedy Anią nie [...]

Bycie homoseksualistą wystarczająco utrudnia życie. A co dopiero, jeśli się jest gejem, któremu podobają się wyłącznie grubi, owłosieni faceci, potocznie i swojsko zwani „miśkami”… „Bear Nation” to dokument opowiadający właśnie o takich osobach. Film ma dość prostą konstrukcję – jest podzielony na rozdziały, dotyczące poszczególnych aspektów życia miłośników „miśków”. Pierwszy coming out, po nim drugi, [...]

Na początku coś sobie ustalmy: mało wiem o japońskim kinie gangsterskim i słabo znam Takeshiego Kitano. Ale to jeszcze nic nie znaczy. Wybierając się na filmy z Kraju Kwitnącej Wiśni, zdaję sobie sprawę, że muszę dostosować swoją wrażliwość do produkcji z całkiem innego świata. Przyjmuję wyzwanie z otwartą przyłbicą. Nie śmieję się (no, prawie) z przesadzonej maniery aktorskiej, z emfazy i śmiertelnej powagi. Nie natrząsam się też [...]

Horror o kanibalach w konwencji dramatu rodzinnego? Brzmi karkołomnie, a jednak reżyser Jorge Michel Grau pokusił się o takie przedsięwzięcie. Najciekawsze, że od seansu upłynęła już prawie doba, a ja wciąż nie wiem, czy mu się udało. Wszystko zależy chyba od tego, czy „Jesteśmy tym, co jemy” potraktujemy jako żart, czy też obraz śmiertelnie (nomen omen) poważny. Pomimo elementów wyraźnie komediowych – jak nawiedzony patolog [...]

Kiedy ostatnio widzieliście amerykański film o licealistach – dodajmy: komedię – wolny od kloacznego humoru, nieepatujący seksem i wulgarnością czy też nieociekający infantylnym stylem cool? Pewnie dość dawno. Ja też. „American Pie” odcisnęło silne piętno i nawet najfajniejsze tego typu produkcje produkcje ostatnich lat, takie jak na przykład „Supersamiec” Grega Mottoli, oscylują wokół… specyficznej wrażliwości. [...]

Całkiem sympatyczna, choć raczej błaha fińska komedia – „Wszystko zostanie w rodzinie” ogląda się bardzo dobrze, jest tu sporo zabawnych momentów, historia ładnie się rozwija, nie nuży, jest dobrze zagrana, ale trudno powiedzieć, żeby ten film miał zadatki na jakieś specjalne zapisanie się w annałach X Muzy. Mikael rozstał się z żoną przed 16 laty. On zatrzymał przy sobie syna, ona odeszła wraz z córką [...]

Klimaty rodem z (łagodniejszej) „Piły” połączone z mrocznym chłodem dramatu psychologicznego – niestety, rezultat zaledwie zadowalający. Nie przepadam za kinem naturalistycznego okrucieństwa, jeśli nie jest ono uzasadnione i niczemu nie służy. Fabuła „7 dni” brzmiała pod tym względem bardzo ryzykownie – dziewięcioletnia córeczka spokojnego i szanowanego chirurga zostaje pewnego dnia zgwałcona i brutalnie zamordowana [...]

Bracia Jay i Mark Duplass to, obok Andrew Bujalskiego, najważniejsi przedstawiciele mumblecore, półamatorskiego nurtu w amerykańskiej kinematografii niezależnej, charakteryzującego się niemal zerowym budżetem, na wpół improwizowanymi, mamrotanymi dialogami oraz fabułami (jeśli można je tak nazwać) prezentującymi skrawki z życia młodych ludzi. Cenię sobie poprzednie filmy braci, „The Puffy Chair” i „Baghead”, więc [...]

Zarys fabuły zapowiadał się interesująco – para mieszkająca w malowniczym zakątku na pograniczu Austrii i Węgier zaprasza do siebie przyjaciół. W tym samym czasie w okolicy ginie bez śladu trójka węgierskich dzieci. To, co miało być spokojnym, sielankowym spędzeniem wielkanocnych świąt, wkrótce zamienia się w paranoiczny koszmar wzajemnych podejrzeń. Z takiej historii mógł wyjść dobry [...]

Wampiry są trendy. Odkąd „Zmierzch” stał się nowym „Harrym Potterem”, choć przeznaczonym dla młodzieży o nieco bardziej podkrążonych oczach, motyw zębatego krwiopijcy znów jest atrakcyjny dla popkultury. Nie ulega wątpliwości, że cykl książkowy Stephanie Meyer, którego stopniowa ekranizacja zaczęła się przed rokiem, wyrządził wampirom dużą krzywdę – z pewnością nie tylko ja mam ich już [...]

Okrutny, brutalny, wstrząsający (część osób wyszła z sali w trakcie seansu) – „White Lightnin’” to prawdziwy film z gatunku tych, o których możemy powiedzieć, że stanowią ekstremalne przeżycie. Wszystkie „Piły” i „Hostele” mogą się schować przy mrocznej, ponurej – i przede wszystkim autentycznej – historii Jesco White’a, „tańczącego przestępcy” z Appalachów w Zachodniej Wirginii. Tak, [...]

Nie wiem, jak jest dzisiaj, ale w latach 70. na Long Island było sporo lasów. W lasach żyły sobie jelenie i przenosiły boreliozę, wywołując w okolicy coś w rodzaju lekkiej paranoi. Tak przynajmniej wynika z „Lymelife”, komediodramatu podpisanego przez dwóch braci, Dericka (reżyseria, scenariusz) i Stevena Martini (scenariusz). Borelioza z tytułu jest tu tragikomiczną metaforą życia w ogóle, widzianego z perspektywy piętnastoletniego [...]

Debiutanckie dzieło Marca Webba to… nie jest film miłosny. Przynajmniej tak już w pierwszej minucie oznajmia narrator. (Polski tytuł można by zatem uznać za mylący, ale z drugiej strony oryginalny jest niestety nieprzetłumaczalny). Cały żart polega na tym, że widz i tak nie chce uwierzyć. W zasadzie nie wierzy w to od początku do końca i dopiero po seansie nachodzi go refleksja: w gruncie rzeczy faktycznie chodzi tu o coś innego, a różnica między filmem [...]

Nie będzie w tym przesady, jeśli powiem, że ostatnio równie wyjątkowo czułem się przed seansem „Mrocznego rycerza”– wielomiesięczne oczekiwanie wreszcie się skończyło. „Moon” w reżyserii debiutanta Duncana Jonesa miał być panaceum na „transformerozę”, która toczy współczesne science fiction. Czy niezależny brytyjski film za pięć milionów dolarów potrafił sprostać tak wygórowanym wymaganiom? [...]

„Gigantic” to sympatyczny, ciepły film z gatunku opowieści o „zwyczajnych – niezwyczajnych”. Grany przez Paula Dano Brian Weatherby pracuje jako sprzedawca łóżek, w wolnych chwilach odwiedza swego kumpla prowadzącego w laboratorium badania nad zachowaniem szczurów, stara się też poradzić sobie z niespodziewanym uczuciem do ekscentrycznej Harriet, zwanej  Happy (jak zwykle urocza i bardzo niebieskooka Zooey [...]

„Najszczęśliwsza dziewczyna na świecie” to fabularny debiut trzydziestodwuletniego rumuńskiego reżysera Radu Jude, autora ponad 100 filmów reklamowych. Tym razem młody twórca sięga pod podszewkę telewizyjnej reklamy, obnażając przed widzem jej mało skomplikowane i prymitywne mechanizmy, które można streścić jednym krótkim acz treściwym słowem: kasa. Stają się one punktem wyjścia do ukazania podrzędnego miejsca nie tylko [...]

„Głodne duchy” to reżyserski debiut Michaela Imperioli, aktora znanego przede wszystkim z „Rodziny Soprano”. Zgodnie z popularną ostatnimi czasy formułą splatają się tu ze sobą historie kilku bohaterów, niczym tytułowe głodne duchy błądzących po nocnym Nowym Jorku – po omacku i bez wprawy poszukujących szczęścia, spełnienia, miłości i przyjaźni, a może po prostu spokoju i [...]

Mój drugi festiwalowy film na szczęście okazał się znacznie lepszy niż pierwszy. A właściwie to całkiem dobry – historia młodej kobiety z Jerozolimy, która przeżyła zamach bombowy w autobusie i po roku przechodzi jakby spóźnioną powypadkową traumę, naprawdę wciąga i to na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze – sama fabuła jest wystarczająco interesująca, by z napięciem [...]

Tango zazwyczaj się tańczy. Czasami można je także śpiewać, jak robi to Helena, bohaterka filmu Diego Martineza Vignatti, wybranego na seans rozpoczynający 25 WFF. Helena mieszka w Buenos Aires i właśnie rozstała się z mężczyzną swego życia. Jedynym ratunkiem i ukojeniem staje się dla niej muzyka. Fabułę filmu co jakiś czas przerywają pełne nostalgii i smutku pieśni wykonywane zarówno przez główną bohaterkę, jak i przez mistrza [...]