„Złego porucznika” z Harveyem Keitelem nie widziałem, więc można powiedzieć, że jestem w tej samej sytuacji co (rzekomo) Werner Herzog, który stwierdził, że nawet nie wie, kto to jest Abel Ferrara. To tak tytułem wstępu, choć obraz niemieckiego reżysera tak czy siak egzystuje we własnym świecie. W świecie, w którym kryminał nie jest tym, czym się wydaje. Niełatwo zdecydować, z której strony w ogóle ugryźć ten film [...]

„Ile za ile” to zgrabna i stylowa opowieść o tym, że pieniądze szczęścia nie dają. Owszem, prawda to banalna, ale Reha Erdem ubiera swój moralitet w elegancko skrojone szaty, a dzięki zręcznej reżyserii i przemyślanemu scenariuszowi oglądamy rozwój wypadków z zaciekawieniem, a nawet napięciem, choć akcja jest raczej niespieszna. Bohater, Selim, to mężczyzna w średnim [...]

Odbiór filmów takich jak „Na gorąco” zawsze będzie ściśle uwarunkowany przekonaniami oglądającego. To nie do uniknięcia. W zależności od punktu widzenia obraz Briana De Palmy uznamy za porażający, oskarżycielski głos w sprawie wojny w Iraku albo za kawał wściekłej, manipulatorskiej propagandy. Jeden plus, że tutaj, w Polsce, do tego drugiego zestawu określeń nie dodamy przymiotnika [...]

O tragedii wojny i ludobójstwa można opowiedzieć w kinie na wiele sposobów: oskarżycielsko, spektakularnie, refleksyjnie, dokumentalnie. Można też zrobić to tak, jak belgijski operator Philippe Van Leuw w swym reżyserskim debiucie, „Dzień, w którym Bóg odszedł” – najbardziej kameralnie, indywidualnie i, mimo absolutnego braku komentarza, emocjonalnie, jak to możliwe. Jacqueline to młoda Tutsi, matka dwojga [...]

O wykluczonych, bezdomnych, pozbawionych szans w życiu powstaje wiele filmów – również w Polsce. Zwykle atakują szarością, porażają beznadzieją, przygnębiając widza na długie godziny. Przyznam, że na tym tle „Salto w trumnie”, debiut reżyserski Dervişa Zaima, odznacza się niejaką oryginalnością. Bohater filmu, Mahsun, to wyrzutek, bezdomny i bezrobotny, dla którego jedyną ucieczką od nieznośności życia [...]

Po seansie „The White Stripes: pod zorzą polarną” przez dłuższy czas zastanawiałem się, co tak naprawdę obejrzałem. The White Stripes, duet, który zdobył sławę na początku pierwszej dekady wieku jako ważny reprezentant odrodzonego „rocka garażowego”, to osobliwy zespół – wiemy o tym od lat: ekspresyjny, charyzmatyczny, kipiący twórczą energią Jack White, z szaleńczym przejęciem szarpiący [...]

Filmowe adaptacje gier komputerowych to ciężki kawałek chleba. Rynek elektronicznej rozrywki pod względem dochodów prześcignął już Hollywood, a na dodatek wykształcił rzesze oddanych fanów, którzy zapłacą za wszystko, co związane z ich pasją. Nic wiec dziwnego, że filmowi producenci dostrzegają doskonałą szansę na zarobek. Z drugiej jednak strony, materia to dość niewdzięczna, gdyż kino i [...]

We współczesnym kinie rozrywkowym po sprawdzone marki sięgają ostatnio wszyscy. A to uwspółcześniają, a to na nowo definiują, stawiają na głowie, uczłowieczają. Doczekali się tego komiksowi superbohaterowie, doczekali się James Bond i Sherlock Holmes, a teraz dzięki Ridleyowi Scottowi doczekał się i Robin Hood. Będę szczery: podchodziłem do tego filmu jak jeż do szczotki. Russell [...]

Pewnego wieczoru, wkrótce po premierze DVD filmu „The Hurt Locker. W pułapce wojny”, zagaiłem do Kolesia na Gadu Gadu, mając w pamięci drugą część jego opracowania na temat sezonu nagród filmowych 2009, w której w entuzjastycznych słowach chwalił dzieło Kathryn Bigelow, jednego z głównych kandydatów do tegorocznych Oscarów. Film podobał mi się, może nawet bardzo, [...]

Nadeszła chwila ogłoszenia wyników plebiscytu Złote Rysie czyli nagród filmowych klubu Ofilmie za rok 2009. W zamkniętym głosowaniu wzięli udział członkowie klubu, nasi współpracownicy oraz zaproszeni goście – stali uczestnicy dyskusji na stronie oraz redaktorzy zaprzyjaźnionych serwisów. Głosowali: Cziczio, Emmelia, Tyler Durden, matt, Negrin, massif, Koleś i Stormbringer z Ofilmie, gościnni recenzenci Zahira, Leszczu i [...]

Nie będę udawał, że wiem, o czym są „The Limits of Control”, jeśli w ogóle są o czymś. Powiedzmy sobie to szczerze na samym początku, żeby nie było nieporozumień. Jim Jarmusch po długiej przerwie idzie na całość w nieopowiadaniu, niedzianiu się, niemówieniu. I trudno jednoznacznie stwierdzić, na ile bombarduje widza megatoną pretensjonalności, a na ile robi go w konia. Ja uznałem, że nie warto dociekać.

Przed Wami nominacje do Złotych Rysi 2009 – nagród klubu filmowego Ofilmie za miniony rok. W tym roku zdecydowaliśmy się nieco zmienić formułę plebiscytu. W zamkniętym głosowaniu wzięli udział członkowie Ofilmie, nasi współpracownicy oraz zaproszeni goście – stali uczestnicy dyskusji na stronie oraz redaktorzy zaprzyjaźnionych serwisów. Głosowali: Cziczio, Emmelia, Tyler Durden, matt, Negrin, massif, Koleś [...]

Już w nocy z 17 na 18 stycznia, czyli z niedzieli na poniedziałek, w Los Angeles po raz 67. zostaną rozdane Złote Globy, czyli nagrody Hollywoodzkiego Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej. W Polsce ceremonię będzie transmitować Canal+, poza tym jak co roku z pewnością dostępne będą transmisje na żywo w Internecie. Początek planowany jest na godzinę 2.00 w nocy czasu polskiego [...]

O nowej produkcji reżysera „Terminatora”, „Obcego 2″ i „Titanica” mówi cały świat, więc i Radio Ofilmie musiało jej poświęcić audycję. Teraz przedstawiamy ją Wam. Naszym gościem w rozmowie był Michuk z Filmastera, czyli portalu z którym właśnie rozpoczęliśmy współpracę (przy okazji zapraszamy na ofilmowe konto na tym portalu!). Wydawać by się mogło, że na temat [...]

Na nowy film Guya Ritchiego nie czekałem z niecierpliwością. Przefajnowany zwiastun zapowiadał bardzo małą zawartość Sherlocka w Sherlocku – i chociaż z jednej strony jestem zwolennikiem definiowania na nowo klasycznych postaci, a z drugiej nie należę do oddanych wielbicieli detektywa z Baker Street, którym zależałoby na bezwzględnym szacunku wobec oryginału, to jednak zapowiedzi „Sherlocka Holmesa” [...]

Grudniowa odsłona Radia Ofilmie w pewnym sensie jest wyjątkowa – oto po raz pierwszy poświęciliśmy całą audycję polskiemu filmowi. Choćby sam ten fakt może świadczyć o tym, że mamy do czynienia ze znaczącą rodzimą produkcją. Jest tak w istocie. Film pobudził nas do długiej i – mamy nadzieję – ciekawej dyskusji, której nie można uznać za stricte filmową. [...]
 

Co prawda jeśli chodzi o najpopularniejszą odmianę nieumarłych w dzisiejszej popkulturze, to dziś absolutny prym wiodą wampiry, ale zombie w gruncie rzeczy też nie mogą narzekać na brak wzięcia. Na szczęście, z uwagi na zgniłe cielsko i nieatrakcyjny temperament, nie zagraża im zastąpienie romantycznych krwiopijców w roli nowych ulubieńców gimnazjalistek, a co za tym idzie, [...]

Ofilmowy podcast reaktywuje się po bardzo przedłużonej przerwie okołowakacyjnej, która przeciągnęła się na prawie całą jesień… I mamy nadzieję, że pierwsza od ponad trzech miesięcy audycja zadowoli Was, naszych słuchaczy. Zwłaszcza, że Radiu Ofilmie właśnie stuknęła pierwsza rocznica! Przedstawiamy zatem kolejny odcinek, który – trzeba powiedzieć – powstawał w bólach. Koleś spóźnił się na nagranie [...]

Wampiry są trendy. Odkąd „Zmierzch” stał się nowym „Harrym Potterem”, choć przeznaczonym dla młodzieży o nieco bardziej podkrążonych oczach, motyw zębatego krwiopijcy znów jest atrakcyjny dla popkultury. Nie ulega wątpliwości, że cykl książkowy Stephanie Meyer, którego stopniowa ekranizacja zaczęła się przed rokiem, wyrządził wampirom dużą krzywdę – z pewnością nie tylko ja mam ich już [...]

Debiutanckie dzieło Marca Webba to… nie jest film miłosny. Przynajmniej tak już w pierwszej minucie oznajmia narrator. (Polski tytuł można by zatem uznać za mylący, ale z drugiej strony oryginalny jest niestety nieprzetłumaczalny). Cały żart polega na tym, że widz i tak nie chce uwierzyć. W zasadzie nie wierzy w to od początku do końca i dopiero po seansie nachodzi go refleksja: w gruncie rzeczy faktycznie chodzi tu o coś innego, a różnica między filmem [...]

Nie będzie w tym przesady, jeśli powiem, że ostatnio równie wyjątkowo czułem się przed seansem „Mrocznego rycerza”– wielomiesięczne oczekiwanie wreszcie się skończyło. „Moon” w reżyserii debiutanta Duncana Jonesa miał być panaceum na „transformerozę”, która toczy współczesne science fiction. Czy niezależny brytyjski film za pięć milionów dolarów potrafił sprostać tak wygórowanym wymaganiom? [...]

Powiedzmy to na wstępie: Sacha Baron Cohen się przeliczył. Nie da się dwukrotnie sprzedać widzom tego samego filmu – zwłaszcza kiedy powtórka to marne popłuczyny pierwszej wersji. Rewelacyjnie dowcipne hasło promujące nową produkcję nieobliczalnego komika brzmiało: „Borat was so 2006”. Zdanie jakby wprost wyjęte z ust zniewieściałego austriackiego prezentera programu o modzie, bardziej homoseksualnego niż [...]

Niedawno w krótkim artykule pobieżnie streściłem moje wrażenia z dziewiątej odsłony Ery Nowe Horyzonty we Wrocławiu. Zapowiedziałem wówczas bardziej szczegółowy tekst podsumowujący repertuar tegorocznego festiwalu. Oto on. Nie znajdziecie tu jednak tradycyjnej relacji – choć ona również nieco później ukaże się na naszych łamach. Zamiast niej tymczasem proponuję subiektywną listę festiwalowych „naj”. Nie traktujcie jej [...]

Dziewiąta edycja festiwalu filmowego Era Nowe Horyzonty to już historia. Przyjdzie jeszcze czas na publikację obszerniejszych relacji i podsumowań, chciałbym jednak w niewielu słowach z subiektywnego punktu widzenia rozliczyć się z ENH 2009.

Dla mnie była to czwarta odsłona festiwalu. Moja przygoda z imprezą Romana Gutka zaczęła się wraz z jej przenosinami [...]

ENH to 11-dniowe święto filmu, podczas którego widzowie obejrzeli 450 filmów z całego świata, podzielonych na szereg działów konkursowych i pozakonkursowych. To okazja, by na prawie dwa tygodnie zapomnieć o filmowej multipleksowej codzienności i zanurzyć się w świat kina, jakiego nie znamy na co dzień. Po raz pierwszy raportowaliśmy z ENH na bieżąco.
 

Bohaterem „Spotkania w Palermo” jest Finn, wzięty fotograf, który ma właściwie wszystko – karierę, bogactwo, swobodę, no i oczywiście znajomość z Milą Jovovich. Czegoś mu jednak brakuje, czegoś szuka, czuje się zagubiony, niespełniony. Podczas nocnej jazdy autem cudem unika śmiertelnego wypadku. Następnie, zobaczywszy na rzece statek „Palermo” i dowiedziawszy się od starego pastucha-gracza giełdowego (!), [...]

Dżoni ma dwadzieścia parę lat. Do wojska trafił dlatego, że nie znalazł lepszej pracy. Po porannej pobudce jego oddział wsiada do autobusu i zostaje wywieziony na cichą, spokojną farmę. Słońce praży. Żołnierze czekają. Nie wiedzą, po co tam są. Siedzą. Spacerują. Palą papierosy. Ciężarówki zaczynają zwozić jeńców. Dowódca demonstruje podwładnym, jak wykonywać egzekucję. Dżoni jako [...]

Iwan Wyrypajew piorunuje widza bombą tlenową. Jego dzieło oglądamy na kinowym ekranie, a zatem mamy do czynienia z filmem, ale może nawet bardziej jest to teledysk, deklamacja, melorecytacja, poezja i dramat, wizualny kolaż, album muzyczny, medialny miks, skondensowany zastrzyk emocji, postmodernistyczny ostrzał symboliki, słowotok, gra językiem, rytmiczny koncert słów, i przede wszystkim: tekst. W trakcie [...]

Drugi film kanadyjskiego reżysera Bruce’a McDonalda pokazany na tegorocznym festiwalu – obok opisywanych przez nas wczoraj „Przypadków Tracey” – to pozornie skrajnie odmienna produkcja: horror „Pontypool”. Mamy jednak do czynienia z horrorem innym niż wszystkie, filmem o zombie, w którym akcja ograniczona jest do jednego pomieszczenia (studio prowincjonalnego radia), o rozwoju wydarzeń niemal wyłącznie słyszymy, [...]

„Wosk pszczeli” to już trzeci film Andrew Bujalskiego, który ma okazję obejrzeć nowohoryzontowa publiczność – po wyświetlanych w poprzednich latach „Funny Ha Ha” i „Z wzajemnością”. Amerykański twórca reprezentuje specyficzny nurt kina niezależnego ochrzczony za Oceanem mianem „mumblecore”. Niskobudżetowe produkcje opierają się na półimprowizowanych, naturalnie nieskładnych mamrotanych dialogach i mają formę „wycinków z życia”, pozbawionych [...]

„Timecode” to poliwizyjny eksperyment: przez dziewięćdziesiąt minut na ekranie podzielonym na cztery części oglądamy ciągłe ujęcia. Kamery śledzą różnych bohaterów, koncentrują się na odmiennych – choć oczywiście splecionych – wątkach. Oglądający wciąż widzą poszczególne obrazy, ale słyszą tylko wybrane fragmenty dialogów, to z jednej, to z innej ścieżki – podczas wrocławskiego pokazu miksowane przez samego [...]

Jak zdefiniować kwintesencję współczesnego skandynawskiego kina? Atmosfera komediodramatu, nieśpieszne tempo, kilka kropel absurdu, a czasem groteski, zwyczajni, często fajtłapowaci bohaterowie, ciepły (nawet pomimo mrozów panujących na ekranie), choć surrealistyczny klimat. Te cechy określają również „Białe szaleństwo” (choć trafniejszym polskim tytułem byłoby „Na północ”) w reżyserii Rune Denstad Langlo. Bohater – ospały, apatyczny Jomar, były narciarz [...]

Samą czołówką filmu – ciągiem czarnych plansz z białymi napisami, wyświetlanych przy całkowitej ciszy – Michael Hanneke zapowiada chłodne, beznamiętne (w każdym razie pozornie) kino, które niemało wymaga od widza. Wyprane z kontrastu, czarno-białe zdjęcia już na starcie potęgują to wrażenie. Rzeczywiście, „Biała wstążka” to wiwisekcja społeczeństwa, w którym totalitaryzm zaczyna się od mikrokosmosu – [...]

Rozpoczyna się 9. festiwal filmowy Era Nowe Horyzonty. Ofilmowcy będą tam jak co roku, jednak tym razem po raz pierwszy w historii klubu zaoferujemy Wam coś więcej niż relację po zakończeniu festiwalu (co nie oznacza, że taka się nie ukaże!). W miarę możliwości na bieżąco będziemy relacjonować przebieg festiwalu i opisywać oglądane filmy, zwykle w konwencji bliskiej znanego stałym bywalcom strony Krótkiego Ujęcia, czyli nie za długo i na temat.

Tym razem dyskutujemy o świeżej premierze, na którą czekało bardzo wiele osób. Na ekrany trafili „Wrogowie publiczni”, zatem Radio Ofilmie zastanawia się, co w nowym gangsterskim filmie Michaela Manna wypaliło, a co nie.
 
 
 

„Manhunter” nie sili się na widowiskowość czy dynamikę. Jest spójny w swojej wizji. Nie próbuje wmówić widzowi, że jest czymś ambitniejszym od thrillera policyjnego. Jednocześnie podjęty temat traktuje poważnie i z konsekwencją. Podobne wrażenia miałem po obejrzeniu „Miami Vice”. Film ten równie skutecznie przedstawia fabułę, nie popadając zarazem w banały analizy charakterów głównych bohaterów i pozostawiając ostateczne [...]

„Niczyj syn” w reżyserii Arsena Ostoicia to, w największym skrócie, film o rozgoryczonym światem weteranie wojennym. Można by powiedzieć: znowu. Taki motyw powraca w kinie z różnych zakątków świata jak bumerang, a jednak dobrze zrobione filmy o tej tematyce wciąż poruszają i przejmują. Ciężko się temu dziwić, bo jak by to banalnie nie zabrzmiało, los młodych ludzi, których życie zrujnowała wojna, nigdy nie stanie się [...]

Lada chwila na ekrany kin trafi najnowszy film Michaela Manna pod tytułem „Wrogowie publiczni”. Poniekąd z tej okazji umówiliśmy się na małą dyskusję o dotychczasowej twórczości reżysera. Nieprzypadkowo będzie jej patronować literka „M”, obecna nie tylko w jego inicjałach, ale także rozpoczynająca tytuły dwóch filmów, na których się skupimy.
 

Wychodząc z seansu „Transformers: Zemsta upadłych”, miałem wrażenie, że oto obejrzałem film całkowicie kuloodporny. Z jednej strony bez zastanowienia można by rozpocząć długą litanię szyderstw i krytycznych uwag, ale… po co? Cóż to da, że opowiem o szczątkowej fabule, braku dramaturgii, dłużyznach, niewyszukanym humorze, a nawet rozczarowujących (choć przecież z technicznego punktu widzenia pozornie bajecznych) [...]

Radio Ofilmie dochodzi do siebie po kolejnej sporej przerwie. Długa nieobecność najwyraźniej sprzyja… długości odcinka. Dlatego w tym tygodniu Ofilmowcy długo i namiętnie rozliczają się z „Terminatorem Ocalenie”.
 
 
 

Starość jest tematem, który niełatwo ująć na taśmie filmowej. Doświadczony dokumentalista Jacek Bławut w swym pierwszym filmie fabularnym mierzy się z nim, łącząc fikcję z rzeczywistością, a jednocześnie snując autotematyczną opowieść o sztuce i aktorstwie. W pierwszy odruchu chciałem napisać następujące zdanie: akcję „Jeszcze nie wieczór” reżyser umieszcza w Domu Aktora Weterana w Skolimowie, który [...]

Przed pięcioma laty Michael Moore nakręcił „Fahrenheit 9/11” – i nie było wątpliwości, w jakim celu to zrobił. Jego dokument-niedokument miał wygonić George’a W. Busha z Białego Domu. Na Amerykanów nie zadziałało, Moore się przeliczył, Bush został wybrany na drugą kadencję, koniec historii. Po co u schyłku tejże kadencji Oliver Stone nakręcił „W.”? To już trudniej stwierdzić. [...]
 

Radio Ofilmie wita się z nową stroną klubu i… żegna się z Clintem Eastwoodem. Dzisiejszy odcinek w całości poświęciliśmy ostatniemu filmowi, w którym ten aktor i reżyser wystąpił przed kamerą. Co prawda od premiery upłynęło już trochę czasu, ale to fim wart rozmowy.

Znany krytyk Roger Ebert zaczął swą recenzję „Człowieka na linie” od deklaracji, że ma lęk wysokości. Ponoć to sprawiło, że film tak bardzo go zafascynował. Ja lęku wysokości nie mam, a przynajmniej nie przypomniałem sobie o nim podczas seansu. Coś innego sprawiło zatem, że patrzyłem na produkcję Jamesa Marsha szeroko otwartymi oczami, zwłaszcza że ogólnie pojęta sztuka cyrkowa nigdy nie była mi bliska. Potęga marzeń? [...]

Jestem zdeklarowanym fanem „Przed wschodem słońca” i jego późniejszej o dziesięć lat kontynuacji, więc kiedy usłyszałem porównania „Pocałunku o północy” do wiedeńsko-paryskiej dylogii, pozostawało dla mnie tylko kwestią czasu, kiedy ten film obejrzę. Obraz Alexa Holdridge’a okazał się nieco inny, niż się spodziewałem. Intelektualno-artystyczny klimat dzieł Linklattera zastępuje tu dużo bardziej przyziemny (i mniej romantyczny) duch [...]

Drodzy czytelnicy! Jak widzicie, nasza strona uległa całkowitej metamorfozie. Po pięciu latach istnienia klubu Ofilmie oraz niemal równie długiej historii klubowej strony unowocześniamy się i dynamizujemy.

Przeniesienie wszystkich materiałów do nowego wcielenia strony klubu zajmie nam trochę czasu, dlatego chwilowo zapraszamy również na starą stronę Ofilmie, gdzie znajdziecie wszystkie artykuły z pięciu lat naszej aktywności. Oczywiście nie będzie uaktualniana o nowe teksty, które publikowane zostaną tutaj.

Woody Allen regularnie raz na rok kręci filmy, a my w Radiu Ofilmie raz na tydzień rozmawiamy o kinie. Tym razem bierzemy zatem na warsztat nową produkcję nowojorczyka.

W tym tygodniu rozmawiamy o ekranizacji „Miasta ślepców” wyróżnionego Nagrodą Nobla Jose Saramago, którą sfilmował Fernando Meirelles. Na ile udało się przełożenie specyficznej prozy na ekran?

W tym tygodniu Radio Ofilmie rozmawia o niezbyt docenionym przez krytykę filmie Toma Tykwera pt. „The International”, który od prawie miesiąca gości na naszych ekranach. My uważamy, że warto o nim mówić.

Święta za nami, a przed Wami, z wielkanocnym poślizgiem, nowy odcinek Radia Ofilmie. To druga audycja w krótszej konwencji, a tym razem całą poświęciliśmy jednemu filmowi. Wygląda na to, że było o czym mówić…

Tym razem Radio Ofilmie po raz pierwszy, jeśli można tak powiedzieć, w wersji „mini”. Rozmawiamy we dwóch (to akurat przypadek), rozmawiamy krócej i będziemy rozmawiać częściej, bo co tydzień (to z kolei w pełni zamierzone). A rozmawiamy o „Lektorze”.

Pora ogłosić wyniki plebiscytu, czyli przedstawić zwycięzców Złotych Rysi 2008. Tak jak to w przypadku nominacji, w głosowaniu brali udział Ofilmowi klubowicze oraz stali bywalcy naszego forum. Swoje glosy oddali: Donia Agata, Orleanna, Artemis, Emperor Palpatine, Paszczak, Perfik, Eorath, Cziczio, Czerku, Tyler Durden, Stormbringer, massif, Koleś, gilderoy, Negrin i Nate.

Przed wami wyniki…
 

Oto nominacje do Złotych Rysi 2008 – nagród klubu filmowego Ofilmie za rok 2008. Po raz kolejny w zabawie wzięli również stali użytkownicy naszego forum. W głosowaniu wzięli udział: Alienka, Koleś, massif, Tyler Durden, Czerku, gilderoy, Stormbringer, Cziczio, Negrin, Nate, Eorath, Artemis, Emperor Palpatine, Zaju, Paszczak i Orleanna. Głosowaliśmy na filmy, które weszły na ekrany polskich kin w roku 2008.

Przed Wami wyniki pierwszego etapu.

W tym odcinku Radia Ofilmie rozmawiamy o zwiastunach „Star Treka” i „Slumdog Millionaire” oraz o nowym filmie Mike’a Leigh, „Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia”.
 

Tematy Radia Ofilmie nr 2 to przede wszystkim „007 Quantum of Solace”, a także zwiastuny „Up” i „Ciekawego przypadku Benjamina Buttona”.

W pierwszym odcinku naszego podcastu rozmawialiśmy o „Jajach w tropikach”, a także o zwiastunach „Zbrodni czasu”, „Fanboys” i „The Reader” oraz o pracach nad kontynuacją „Świętych z Bostonu”.

Pamiętacie czasy, kiedy (na przykład niedzielnym rankiem) oglądaliśmy w telewizji urocze filmy przygodowe o rezolutnych dzieciach na egzotycznych wyspach? Jeśli macie pi razy drzwi tyle lat co ja, to na pewno pamiętacie. W owych czasach nie przewracało nam się w głowach, nie śniliśmy nawet o kinowych superhitach z megaefektami, a ogorzali ojcowie tychże rezolutnych dzieci [...]

Premiery „Mrocznego rycerza” wyczekiwano jak powtórnego nadejścia Mesjasza. Jeszcze żaden film nie miał takiej kampanii: gazety z Gotham, wiadomości od Jokera, plany miasta, plakaty wyborcze Harveya Denta, kontrolowane przecieki… Internet wrzał i parował. A potem – euforia, wariacka kampania głosowania na IMDb, ogłuszający pisk fanboyów. Łatwo, oj łatwo zawieść takie nadzieje. Łatwo o rozczarowanie. Mimo [...]

Bywają filmy, które w intencji twórców dotrzeć mają do możliwie szerokiego grona odbiorców. Bywają również takie, których publiczność niejako z założenia zawężona jest do pewnego specyficznego grona widzów. „Siostry” Curtisa Hansona bez dwóch zdań należą do tej drugiej kategorii. Zrealizowane w oparciu o powieść kobiety są „filmem kobiecym” w każdym calu. Być może zatem nie [...]

Przypomina mi się pewien dowcip, zasłyszany bodajże w filmie „Ziemia niczyja” Danisa Tanovicia: Czym się różni pesymista od optymisty? Otóż pesymista mówi, że gorzej już być nie może, a optymista na to: „Może, może!”. Co prawda w odniesieniu do nowego dzieła powracającego do formy Woody’ego Allena powyższe jest jedynie luźną dygresją, to jednak i z dowcipu, i z filmu wypływa podobny wniosek: jedynie od nas samych zależy [...]

„Mocne kino dla dorosłych” – takie hasło, szczególnie w dzisiejszych czasach, musi się większości z nas kojarzyć z cysternami krwi, wiadrami adrenaliny, beczkami testosteronu – oraz oczywiście hektarami nagiego ciała i wymyślnymi erotycznymi wygibasami. Takie „mocne kino” ma teraz wzięcie. Mike Nichols, nie po raz pierwszy w swojej karierze, nakręcił natomiast film mocny zupełnie inaczej. [...]