Małgorzata Szumowska zrealizowała swój najlepszy film z wydatną pomocą życia i przy znikomym wsparciu metafor. Bezczelna, bezwzględna szczerość autorki zaowocowała czymś w rodzaju zemsty na rzeczywistości. Potraktowanie podjętego w filmie tematu z powagą byłoby wielką przegraną sztuki jako obszaru „odwrotnego” względem tego, co realne; obszaru poddanego całkowicie władzy artysty. Szumowskiej udało się [...]
 

Doskonale zdaję sobie sprawę, z jak delikatnej materii utkany jest ten film. Bezwzględna egzekucja wartości artystycznej byłaby raczej bezsensowna. Produkt mający zaspokoić proste emocje, dostarczyć wzruszeń i nie zawieść społecznych oczekiwań, a zatem: udać się z założenia, często na skali estetyki osiąga zero absolutne lub jest mu bardzo bliski. Czy „Świadectwo” wpisuje się więc w [...]

To, czy w ogóle jest sens pisać recenzję „Mamma Mia!”, zależy wyłącznie od przyjętego na samym początku założenia. Pytanie o jakość artystyczną tego filmu należałoby zastąpić pytaniem o intencje twórców. Jednak tego typu dociekliwość nieprzypadkowo uprawnia nauczyciela języka polskiego do natychmiastowej interwencji w dzienniku; ostatecznym odniesieniem zawsze powinien pozostać wyłącznie tekst, ewentualnie uzupełniony o konteksty [...]

Dramat imigracji? Kryminał społeczny? Chłodny quasi-reportaż? Czy, jak pisze w swojej recenzji Tadeusz Sobolewski, „misterium bez Boga”? Historia Albanki Lorny w nowym filmie braci Dardenne opowiedziana jest klasycznie, wręcz powieściowo. Ale w to, że poprawną epickość rozsadza bolesna poezja, nie wątpi chyba nikt. [...]