Niełatwa jest dola debiutującego reżysera. Z ubogim bagażem zawodowych doświadczeń, niepewnością względem obranej przez siebie drogi i stosem obaw przed finalnym spotkaniem z krwiożerczymi recenzentami debiutant musi podjąć ryzyko. Karierę może więc rozpocząć na przykład od mocnego tematu, aby psychicznie wyczerpać widzów. Może też spędzić długie miesiące na kompletowaniu wybitnej obsady i pozyskiwaniu funduszy na [...]

Wampiry są trendy. Odkąd „Zmierzch” stał się nowym „Harrym Potterem”, choć przeznaczonym dla młodzieży o nieco bardziej podkrążonych oczach, motyw zębatego krwiopijcy znów jest atrakcyjny dla popkultury. Nie ulega wątpliwości, że cykl książkowy Stephanie Meyer, którego stopniowa ekranizacja zaczęła się przed rokiem, wyrządził wampirom dużą krzywdę – z pewnością nie tylko ja mam ich już [...]

Choć western umarł, to trzyma się nieźle. Na wielkie megahity w tym gatunku nie ma chyba co liczyć, ale chociażby „3:10 do Yumy” bardzo pozytywnie zaskoczyła i pokazała, że da się jeszcze nakręcić w tych realiach film atrakcyjny, nienaznaczony brzemieniem „Tajemnicy Brokeback Mountain” i nie mulący jak „Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda”. „Appaloosa” [...]

Lubię filmy, które bawią się oczekiwaniami widza. Sztuka to wielce niebezpieczna, przypominająca stąpanie po kruchym lodzie, bo bardzo łatwo przedobrzyć i sprawić, że odbiorca poczuje się jakby potraktowano go środkowym palcem bądź jak naiwniak, który łyknął marketingowy szwindel. Zazwyczaj proces „urabiania” widza zaczyna się już na etapie promocji,  gdy unika się zdradzenia istotnego zwrotu fabularnego, [...]

Okrutny, brutalny, wstrząsający (część osób wyszła z sali w trakcie seansu) – „White Lightnin’” to prawdziwy film z gatunku tych, o których możemy powiedzieć, że stanowią ekstremalne przeżycie. Wszystkie „Piły” i „Hostele” mogą się schować przy mrocznej, ponurej – i przede wszystkim autentycznej – historii Jesco White’a, „tańczącego przestępcy” z Appalachów w Zachodniej Wirginii. Tak, [...]

Nie wiem, jak jest dzisiaj, ale w latach 70. na Long Island było sporo lasów. W lasach żyły sobie jelenie i przenosiły boreliozę, wywołując w okolicy coś w rodzaju lekkiej paranoi. Tak przynajmniej wynika z „Lymelife”, komediodramatu podpisanego przez dwóch braci, Dericka (reżyseria, scenariusz) i Stevena Martini (scenariusz). Borelioza z tytułu jest tu tragikomiczną metaforą życia w ogóle, widzianego z perspektywy piętnastoletniego [...]

Debiutanckie dzieło Marca Webba to… nie jest film miłosny. Przynajmniej tak już w pierwszej minucie oznajmia narrator. (Polski tytuł można by zatem uznać za mylący, ale z drugiej strony oryginalny jest niestety nieprzetłumaczalny). Cały żart polega na tym, że widz i tak nie chce uwierzyć. W zasadzie nie wierzy w to od początku do końca i dopiero po seansie nachodzi go refleksja: w gruncie rzeczy faktycznie chodzi tu o coś innego, a różnica między filmem [...]

Nie będzie w tym przesady, jeśli powiem, że ostatnio równie wyjątkowo czułem się przed seansem „Mrocznego rycerza”– wielomiesięczne oczekiwanie wreszcie się skończyło. „Moon” w reżyserii debiutanta Duncana Jonesa miał być panaceum na „transformerozę”, która toczy współczesne science fiction. Czy niezależny brytyjski film za pięć milionów dolarów potrafił sprostać tak wygórowanym wymaganiom? [...]

Rosja to prawdziwy Trójkąt Bermudzki. Co roku bez śladu ginie tu 40 tysięcy ludzi. Cały stadion… Słowa te rosyjski milicjant wypowiada do Luby, zrozpaczonej matki, której syn pewnego mroźnego dnia stał się jednym z rzeszy zaginionych, podobnie jak oni dosłownie rozpłynął się w powietrzu. Kobieta, europejskiej sławy śpiewaczka operowa (zagrała ją Ksenia Rappoport, pamiętna z [...]

„Gigantic” to sympatyczny, ciepły film z gatunku opowieści o „zwyczajnych – niezwyczajnych”. Grany przez Paula Dano Brian Weatherby pracuje jako sprzedawca łóżek, w wolnych chwilach odwiedza swego kumpla prowadzącego w laboratorium badania nad zachowaniem szczurów, stara się też poradzić sobie z niespodziewanym uczuciem do ekscentrycznej Harriet, zwanej  Happy (jak zwykle urocza i bardzo niebieskooka Zooey [...]

„Najszczęśliwsza dziewczyna na świecie” to fabularny debiut trzydziestodwuletniego rumuńskiego reżysera Radu Jude, autora ponad 100 filmów reklamowych. Tym razem młody twórca sięga pod podszewkę telewizyjnej reklamy, obnażając przed widzem jej mało skomplikowane i prymitywne mechanizmy, które można streścić jednym krótkim acz treściwym słowem: kasa. Stają się one punktem wyjścia do ukazania podrzędnego miejsca nie tylko [...]

„Głodne duchy” to reżyserski debiut Michaela Imperioli, aktora znanego przede wszystkim z „Rodziny Soprano”. Zgodnie z popularną ostatnimi czasy formułą splatają się tu ze sobą historie kilku bohaterów, niczym tytułowe głodne duchy błądzących po nocnym Nowym Jorku – po omacku i bez wprawy poszukujących szczęścia, spełnienia, miłości i przyjaźni, a może po prostu spokoju i [...]

Mój drugi festiwalowy film na szczęście okazał się znacznie lepszy niż pierwszy. A właściwie to całkiem dobry – historia młodej kobiety z Jerozolimy, która przeżyła zamach bombowy w autobusie i po roku przechodzi jakby spóźnioną powypadkową traumę, naprawdę wciąga i to na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze – sama fabuła jest wystarczająco interesująca, by z napięciem [...]

Tango zazwyczaj się tańczy. Czasami można je także śpiewać, jak robi to Helena, bohaterka filmu Diego Martineza Vignatti, wybranego na seans rozpoczynający 25 WFF. Helena mieszka w Buenos Aires i właśnie rozstała się z mężczyzną swego życia. Jedynym ratunkiem i ukojeniem staje się dla niej muzyka. Fabułę filmu co jakiś czas przerywają pełne nostalgii i smutku pieśni wykonywane zarówno przez główną bohaterkę, jak i przez mistrza [...]